گاهی از خودمان بپرسیم : آیا در مسیر رشد هستیم ؟
همین که این سؤال را در دل خود احساس میکنیم و به دنبال پاسخش هستیم ، بزرگترین نشانه است.
رشد، همیشه شبیه یک خط راست و پرسرعت نیست؛ گاهی شبیه یک دایره است که در آن گم میشوی تا خودت را عمیقتر بشناسی، گاهی شبیه یک پیچ وخم تند است که ترس و هیجان را همزمان در وجودت بیدار میکند.
اما بدانیم که هر قدمی، حتی اگر کوچک احساس شود، ما را از دیروزمان متمایز کرده است. گاهی رشد در سکوتِ یک نفس عمیق پنهان است ، گاهی در اشکی که رهایش میکنی تا سبکتر به راهت ادامه دهی.
ممکن است امروز را با تمام سنگینیهایش احساس کنی، اما این سنگینی نشانهای است از توانایی تو برای حمل کردن بارهای سنگینتر زندگی.
پس به جلو نگاه کن ، حتی اگر تنها یک نور کوچک در تاریکی باشد .
به خودت اعتماد کن ، چون قویتر از آنی هستی که فکر میکنی .
این مسیر ، مال توست و هر قدمش، حتی اگر لرزان باشد ، داستان رشد تو را روایت میکند . ارادتمند : کهنه سرباز ایرانی
- 04/05/29