تکریم سالمندان

سالمندان گنجینه‌های زندهٔ تاریخ هستند که خاطرات گذشته را در چشمانشان حک کرده‌اند. دست‌های پینه‌بسته‌شان،نشان از یک عمر ایثار و فداکاری برای فردایی بهتر دارد. 

احترام به آنان،احترام به زندگی، عشق و تجربه‌ای است که با وجودشان به ما هدیه کرده‌اند. سایه‌سار وجودشان،امنیتی است که در کنارشان احساس می‌کنیم، گویی هنوز در پناه آنانیم. هر چهره‌ی فرتوتشان،داستانی از عشق، رنج و امید را روایت می‌کند که شنیدنش ما را کامل‌تر می‌کند. وجود گران‌قدرشان پیوند نسل‌هاست و نادیده گرفتنشان،گسستن ریسمانی است که به ریشه‌هایمان متصل است. 

احترام به سالمندان ، تنها یک وظیفه نیست، بلکه سپاسگزاری از باغبانی است که درخت وجود ما را آبیاری کرده. 

سالمندان ما ، چراغ‌های راهنمای زندگی‌مان هستند که با نور تجربه‌هایشان، راه پرپیچ‌وخم آینده را برایمان روشن می‌کنند. در آغوش کشیدن آنان ، یعنی در آغوش کشیدن همهٔ مهربانی‌هایی که دنیا به خود دیده است. 

بیایید قبل از آنکه تنها خاطره‌ای از آنان برایمان باقی بماند . قدر لحظه‌ای را که در کنارشان هستیم ، بدانیم . . .