تیم ملی

ایرانِ ما با هر ضربه‌ی توپ نفس می‌کشد؛ تیم ملی فقط یازده نفر نیست، امیدِ میلیون‌ها دل است.

وقتی پیراهن سفید و قرمز و سبز را می‌پوشید، تاریخ روی شانه‌هایتان قدم می‌زند.

هر بازی یک امتحان است و هر دقیقه‌اش فرصتی برای ثابت کردن «می‌شود».

اگر خسته شدید، یادِ نگاهِ کودکانی بیفتید که با نام ایران خوابشان می‌برد.

شکست اگر آمد، پایان نیست؛ آتشی‌ست برای شعله‌ورتر شدن اراده.

پیروزی هم فقط یک نتیجه نیست؛ لبخندِ یک ملت است که دوباره جان می‌گیرد.

شما نماینده‌ی غیرت، نظم و همدلی هستید؛ مثل یک قلب، یک‌صدا، یک‌هدف.

در لحظه‌های سخت، به هم تکیه کنید؛ هیچ دیواری جلوی «باهم بودن» دوام نمی‌آورد.

زمین شاید بزرگ باشد، اما دلِ شما بزرگ‌تر است؛ با ایمان، هیچ فاصله‌ای دور نیست.

برای ایران بدوید؛ برای آن پرچمی که بالا می‌رود و برای غروری که در سینه‌ها می‌ماند.